श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे सप्तनवतितमोऽध्यायः
कद्रूविनिताकलहप्रसङ्गे कश्यपद्वारा विनतायां गर्भाधान
॥ मुनिरुवाच ॥
त्वया विनायको देवो मयूरेश्वरसंज्ञितः ।
ततो गुणेशनाम्ना मे महिमाऽयं निरूपितः ॥ १ ॥
स कथं प्राप तन्नाम किं च तेन कृतं महत् ।
कर्म तन्मे समाचक्ष्व साम्प्रतं विश्वसृग् विभो ॥ २ ॥
श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे षण्णवतितमोऽध्यायः
गौर्य्यादित्योश्च संवादः
॥ क उवाच ॥
ततः कदाचिद्गिरिजा प्रसन्नं प्राह शङ्करम् ।
॥ पार्वत्युवाच ॥
देवेश सप्तमं वर्षं प्रवृत्तं साम्प्रतं शिशोः ॥ १ ॥
क्रियतां व्रतबन्धोऽस्य सुमुहूर्ते महोत्सवात् ।
॥ शिव उवाच ॥
सम्यगुक्तं त्वया भद्रे ज्ञात्वा चेतोगतं मम ॥ २ ॥
श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे पञ्चनवतितमोऽध्यायः
वृकासुरवध
॥ क उवाच ॥
षष्ठे वर्षे प्रवृत्ते तु क्वचिद्यातो बहिः शिशुः ।
उमाया बालकैः सार्द्धं चिक्रीडानेकधा पुनः ॥ १ ॥
तं दिदृक्षुर्विश्वकर्मा ययावन्तर्गृहं प्रति ।
पार्वती बहिरागत्य मानयामास तं बहु ॥ २ ॥
श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे चतुर्नवतितमोऽध्यायः
गौतमभोजनहरणं
॥ क उवाच ॥
ततो मुनिसुता याताः प्रतीक्षन्तः स्थिताश्च ये ।
तेषां जयरवैर्व्योम गर्जितं च दिगन्तरम् ॥ १ ॥
चिक्रीडुस्ते पुनस्तत्र नानानृत्यैश्च गायनैः ।
एवं रमत्सु बालेषु सार्द्धयामे दिवाकरे ॥ २ ॥
श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे त्रिनवतितमोऽध्यायः
चञ्चलवध
॥ क उवाच ॥
ततस्तु पञ्चमे वर्षे प्रवृत्ते मुनिबालकाः ।
उषःकाले गुणेशस्य समागम्य गृहं प्रति ॥ १ ॥
प्रातःकाले कथं शेषे प्रोत्तिष्ठोत्तिष्ठ हे सखे ।
उत्थापय निजं बालमित्यूचुस्ते शिवामपि ॥ २ ॥
श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे नवतितमोऽध्यायः
विश्वरूपदर्शनं नाम
॥ क उवाच ॥
ततः कदाचिद् गिरिजा प्रातः स्नात्वा त्वरान्विता ।
सुप्ते बाले चतुर्वर्षे लिङ्गपूजां चकार सा ॥ १ ॥
वामहस्ते निधायैव पार्थिवीं मूर्तिमुत्तमाम् ।
स उत्थाय रुदन् स्तन्यं ययाचे हठतत्परः ॥ २ ॥
श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे एकनवतितमोऽध्यायः
