श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे त्रिंशाधिकशततमोऽध्यायः

 श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे त्रिंशाधिकशततमोऽध्यायः

गजाननाविर्भाव
॥ क उवाच ॥

ततस्तु नवमे मासि पूर्णे साऽसूत बालकम् ।
चारुचन्द्राननं पद्मशोभाजिन्नयनं शुभम् ॥ १ ॥
किरीटकेयूरधरं कोटिसूर्यसमप्रभम् ।
प्रवालाधरशोभाढ्यं चतुर्बाहुर्विराजितम् ॥ २ ॥

श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे एकोनत्रिंशोत्तरशततमोऽध्यायः

 श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे एकोनत्रिंशोत्तरशततमोऽध्यायः

गौरीदोहदवर्णनं
॥ क उवाच ॥

ततो दैत्यो मृत्युलोकं गतो गर्वादगर्जत ।
कम्पिताः पर्वताः सर्वे वृक्षा निपतिता भुवि ॥ १ ॥
पक्षि सिंहाः श्वापदानि बभ्रमुः कानने तदा ।
ततो जिगाय नृपतीन् सर्वान् वीरांश्च दानवः ॥ २ ॥

श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे अष्टाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

 श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे अष्टाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

गजाननदर्शनं
॥ क उवाच ॥

स ददर्श समासीनं नारायणमनामयम् ।
रत्नकाञ्चनविलसत् पद्मासनगतं विभुम् ॥ १ ॥
सोऽपि तं पुरतो वीक्ष्य विवर्णवदनं तदा ।
तत्पृष्ठतो महादैत्यं गगनस्पर्धिमस्तकम् ॥ २ ॥

श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

॥ अथ गजाननचरितं द्वापरयुग ॥

श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
सिन्दूरोत्पत्तिवर्णनं

॥ व्यास उवाच ॥

चतुरानन देवेश गुणेशचरितं शुभम् ।
कथितं विस्तराद् देव नाहं तृप्तोऽस्मि तच्छ्रवात् ॥ १ ॥
सुधया तु विरक्तः स्यान्न कथा श्रवणान्नरः ।
त्रेतायुगकथा सर्वा गुणेशस्य श्रुता मया ॥ २ ॥

श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे षड्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

 श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे षड्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

मयूरेशान्तर्न्धानवर्णनं
॥ क उवाच ॥

सिद्धे विवाहे च ततो मयूरेशः शिखण्डिनम् ।
आरुह्य सहसा गन्तुं नगरीं स्वामियेष सः ॥ १ ॥
स्वं स्वं वाहनमारुढा गीर्वाणास्तत्क्षणेन च ।
यान्ति स्म पुरतस्तस्य मुनयः पृष्ठतो ययुः ॥ २ ॥

श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे पञ्चविंशोत्तरशततमोऽध्यायः

 श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे पञ्चविंशोत्तरशततमोऽध्यायः

श्रीगणेशविवाहवर्णनं
॥ क उवाच ॥

सभां संवारयामास चक्रपाणिः पुरो गतः ।
परार्ध्यास्तरणैर्वस्त्रैः पताकाध्वजचामरैः ॥ १ ॥
नानारत्नेषु दीप्तेषु भूमिस्तम्भगतेषु च ।
अनन्तो दृश्यते यत्र सङ्क्रान्तप्रतिमो नरः ॥ २ ॥

श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे चतुर्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

 श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे चतुर्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

सिन्धुनिरुद्धदेवगणमोचनं
॥ क उवाच ॥

पतिते सिन्धुदैत्ये तु हतशेषा रणे स्थिताः ।
आययुर्गण्डकीं यावत्तावत्ते चिन्तया युताः ॥ १ ॥
उग्रा दुर्गा चक्रपाणिरतिष्ठन् विह्वला भृशम् ।
तावत् तेषां दुष्टचिह्नं बभूव विविधं तदा ॥ २ ॥

श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे त्रयोविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

 श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे त्रयोविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

सिन्धुवध
॥ क उवाच ॥

आगतं सिन्धुमाकर्ण्य जहृषे स मयूरराट् ।
नीलकण्ठं समारुह्य ययौ युद्धाय सत्वरः ॥ १ ॥
चतुर्भिरायुधैः सर्वा भासन् विदिशो दिशः ।
कल्पान्तमेघसदृशनादेन नादयन् नभः ॥ २ ॥

श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे द्वाविंशोत्तरशततमोऽध्यायः

 श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे द्वाविंशोत्तरशततमोऽध्यायः

श्रीगणेशसेनाविजयवर्णनं
॥ क उवाच ॥

सिंहासनस्थे देवेश मयूरेशे गणैर्वृते ।
गौतमाद्या मुनिगणाः प्रशशंसुर्गुणेश्वरम् ॥ १ ॥
॥ ऋषय ऊचुः ॥
येन शक्रो जितः सङ्ख्ये नागैः शेषो धरातले ।
तस्य का गणनाऽन्येषां सोऽपि युद्धे जितस्त्वया ॥ २ ॥

श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे एकविंशोत्तरशततमोऽध्यायः

 श्रीगणेशपुराणे क्रीडाखण्डे एकविंशोत्तरशततमोऽध्यायः

युध्दवर्णनं
॥ क उवाच ॥

वीरभद्रादिभिर्वीरैः सुखासीनं गणेश्वरम् ।
आययुर्वेगतो देवा भीताः श्वासमाकुलाः ॥ १ ॥
न्यवेदयन्त वृत्तान्तं स्वयं सिन्धुः समागतः ।
मेनिरे ते पुनः प्राप्तं कालं संहर्त्तुमात्मनः ॥ २ ॥

123